Topsport Haarlemmermeer » Uitgelicht » Waarom fouten maken goed is in talentontwikkeling

Waarom fouten maken goed is in talentontwikkeling

geplaatst op 16 april 2014

door: Bart Heuvingh 'Ik heb meer dan 9000 worpen in mijn carrière gemist. Ik heb in totaal bijna 300 wedstrijden verloren. 26 keer werd mij toevertrouwd om het beslissend punt te scoren, maar miste ik. Ik heb telkens opnieuw en opnieuw gefaald in mijn leven. En dat is waarom ik succesvol ben!'

 Bovenstaande quote van Michael Jordan omschrijft precies hoe we volgens mij naar fouten zouden moeten kijken; niet als het tegenovergestelde van succes, maar als onderdeel van succes. Wanneer we namelijk op deze manier naar fouten kijken ontstaat er een open foutencultuur, waardoor spelers eerder een groeimindset krijgen. Een groeimindset is de overtuiging dat talent te ontwikkelen is door veel te oefenen en de juiste leerstrategieën toe te passen.

In mijn vorige column heb ik beschreven waarom het hebben van een groeimindset belangrijk is voor sporters. Daarin kwam tevens het eerste leerprincipe om een groeimindset te stimuleren naar voren: het geven van procescomplimenten. Nu zal ik het tweede leerprincipe beschrijven: het creëren van een open foutencultuur. Echter, eerst is van belang om aan te geven wat een open foutencultuur inhoudt.

Een open foutencultuur in talentontwikkeling
In een open foutencultuur worden fouten als nodig gezien. Wanneer een sporter nieuwe dingen aan het leren is dan zal hij of zij namelijk altijd fouten maken. Fouten maken houdt in dat je op de grens van je kunnen aan het trainen bent. Juist dat zijn de momenten dat je jezelf aan het ontwikkelen bent. In een open foutencultuur worden fouten gezien als normaal onderdeel van het leerproces. Als je nooit fouten maakt, dan ben je niet aan het leren en dus ook niet beter aan het worden. Een sporter is dan zijn talent niet verder aan het ontwikkelen en is niet aan het groeien. Juist van fouten kun je als sporter zeer veel leren, het is alleen rot om ze te maken.

Edwin Goedhart, Sportarts bij de KNVB, zei laatst op een congres over talentontwikkeling hetzelfde. Hij gaf aan dat tegenslag nodig is en dat we daarom niet alle hobbels weg moeten nemen in de talentontwikkeling van sporters.

'A Smooth Sea never made a Skillful Sailor'

In een open foutencultuur worden fouten niet alleen als nodig gezien, maar ze worden ook in alle openheid besproken. Pas wanneer fouten besproken worden dan wordt ervan geleerd. Filmreggiseur Michelangolo Antonioni zei hier ooit over:

‘Met alle moeite waarmee wij sommige van onze fouten verbergen, konden wij ze gemakkelijk afleren’

Volgens mij waren wij als kinderen veel minder bezig om onze fouten te verbergen en is dat verbergen iets wat pas later is gekomen door…. Ja door wat eigenlijk precies? Waardoor zijn wij ons vermogen om zorgeloos fouten te maken kwijtgeraakt? Als kind maakte je een fout en stond je meteen op om het opnieuw te proberen. Als je als volwassenen een fout maakt, dan kijk je eerst of iemand anders het gezien heeft en sta je daarna pas op. Vervolgens ga je het pas nog een keer proberen als je zeker weet dat er niemand meer meekijkt.

In een open foutencultuur worden fouten dus als nodig gezien en worden ze in alle openheid besproken. Maar hoe creëer je als trainer/coach een dergelijke foutencultuur is dan de vraag die rijst. Er zijn vier manieren waarop je een open foutencultuur kunt creëren als trainer/coach.

Lees de vier manieren op de website van Sport Knowhow XL.